Συζήτηση: Το κράτος και η άρνησή του. Κροπότκιν και Μπακούνιν

Μια παρουσίαση από την ομάδα αυτομόρφωσης της αυτοδιαχειριζόμενης δανειστικής βιβλιοθήκης στο αυτόνομο στέκι (αθήνα).

το Σάββατο 16/5 στις 18:30 στον κοινωνικό χώρο για την ελευθερία Μικρόπολις

Ενημέρωση καταλόγου δανειστικής

Bookshelf
Ενημερώθηκε ο κατάλογος βιβλίων της δανειστικής. Πλέον εμφανίζονται με κίτρινη ή κόκκινη υπογράμμιση οι τίτλοι οι οποίοι είναι δανεισμένοι. Μπείτε στην καρτέλα “Κατάλογος βιβλίων

Αλλαγή ημέρας συνέλευσης

Σας ενημερώνουμε ότι αλλάζει η ημέρα της συνέλευσής μας. Πλέον θα γίνεται κάθε δεύτερη Πέμπτη στις 21.30.
Επόμενη συνέλευση Πέμπτη 7/5, στο χώρο της βιβλιοθήκης

Συζήτηση – ανάγνωση

Αυτή την Κυριακή, 26/4, στις 17.00 θα συζητήσουμε πάνω στο βιβλίο “Πέρα από τη Δημοκρατία: Αναρχία του ιταλού θεωρητικού Amedeo Bertolo, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε την συζήτηση πάνω στο βιβλίο του John Holloway “Ας αλλάξουμε τον κόσμο χωρίς να καταλάβουμε την εξουσία“.

 

Τα κείμενα τα κατεβάζετε πατώντας τον τίτλο.

Η συζήτηση θα γίνει στο χώρο της βιβλιοθήκης La Otra Biblioteca, στο Μικρόπολις (Βασ. Ηρακλείου 18 – Βενιζέλου)

Παρουσίαση της ελευθεριακής εκδοτικής πλατφόρμας Buraco (Barcelona)

3ABRILΠαρουσίαση της ελευθεριακής εκδοτικής πλατφόρμας Buraco (Βαρκελώνη) και του βιβλίου του Χαβιέρ Ολιντέν ” Φυσικές Καταστροφές” (Catastrofes Naturales).

Το Μπουράκο είναι ένα «εργαλείο» που δημιουργήθηκε με σκοπό τη διευκόλυνση της αυτοέκδοσης βιβλίων. Μια απόδραση από τους ρυθμούς και τις λογικές της εκδοτικής αγοράς, που προωθεί σχέσης συνάφειας και σύνδεσης ανάμεσα σε όσους/όσες ψάχνουν τρόπο να αυτοεκδόσουν.

«Φυσικές Καταστροφές». Ένα ηφαιστειολογικό ποιητικό κείμενο του Χαβιέρ Ολίντεν. Μιλάει για μεταναστευτικά ταξίδια, για την ανοιχτή γνώση και την οικειοποίηση της δημιουργικής εμπειρίας.

Buraco is a “tool” created for the easening of self-edition. An escape from the rythms and logics of the editorial market, promoting complicities and links between those who seek their way in self edition.

“Catastrofes Naturales” is a vulcanologic poetic text written by Javier Oliden. It talks about the migrant travelling, about open knowledge and the intimacy of creative experience.

http://www.buracoeditorial.net/

Η παρουσίαση θα γίνει στη βιβλιοθήκη La LaOtra Biblioteca του Κοινωνικού Χώρου για την Ελευθερία Μικρόπολις, την Παρασκευή 3 Απρίλη, στις 19.30.

The presentation will take place at the library La Otra Biblioteca of Micropolis social space for freedom,
Friday 3rd April, at 19.30.

Κύκλος ανάγνωσης και συζήτησης στη La Otra Biblioteca

39660-kaiser-chiefs-thumb-largeΜορφές πολιτικής οργάνωσης. Αν όχι κράτος, τι?

Στην πρώτη συνάντηση θα συζητήσουμε τα κείμενα : “Διάλογος για τις
κοινωνικές εξεγέρσεις” μια συζήτηση μεταξύ των Michael Hardt και John
Holloway και τα κεφάλαια 2 και 3 από το βιβλίο του John Holloway ” Ας
αλλάξουμε τον κόσμο χωρίς να καταλάβουμε την εξουσία”.

Η συνάντηση θα γίνει την Κυριακή 29 Μαρτίου στις 17.00 στο χώρο της
βιβλιοθήκης.

Τα κείμενα υπάρχουν εδώ: Κεφάλαια 2 & 3 από ” Ας αλλάξουμε τον κόσμο χωρίς να καταλάβουμε την εξουσία

Διάλογος για τις κοινωνικές εξεγέρσεις

‘Οποια/ος έρθει θα ήταν καλό να έχει διαβάσει τα κείμενα ώστε να υπάρχει
ανταλλαγή απόψεων και γόνιμη συζήτηση πάνω σε αυτά.

Συζήτηση: Κοινά και ηγεμονία

κοινα

Τα «κοινά», οι συλλογικοί φυσικοί και πολιτισμικοί πόροι που διαχειριζόμαστε από κοινού με συμμετοχικές πρακτικές, αναδεικνύονται σήμερα στην κριτική θεωρία και πράξη ως ένας από τους βασικούς κόμβους της αυτόνομης πληθυντικής ανοικοδόμησης. Η ενδυνάμωσή τους δεν πλουτίζει μόνο την εμπειρία της κοινωνικής αυτοκυβέρνησης μέσα από αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και κοινότητες σε πολιτισμικούς χώρους, στην υγεία, στην εκπαίδευση, στο διαδίκτυο, στην κατανάλωση και στην παραγωγή. Κτίζει εδώ και τώρα τα μικροθεμέλια της καθημερινής επιβίωσης και συμβίωσης με τους όρους των άλλων κόσμων στους οποίους προσβλέπουμε, εξασφαλίζει τις υλικές και θεσμικές προϋποθέσεις της μετάβασης προς αυτούς και διαπλάθει την άλλη εξισωτική ηθική της κοινής αυτοδιεύθυνσης χωρίς την οποία οι κόσμοι αυτοί δεν θα μπορέσουν να εξαπλωθούν και να αναπαραχθούν.

Τέτοιες δυναμικές κοινωνικού αυτομετασχηματισμού θα επεκταθούν αβίαστα και θα πολλαπλασιαστούν σε όλο και περισσότερα πεδία του κοινωνικού μέσα από το ελκυστικό τους παράδειγμα και την εκούσια σύμπραξη. Η διά της βίας κατίσχυση σχέσεων ίσης ελευθερίας είναι αντίφαση εν τοις όροις. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι οι εναλλακτικές επιτελέσεις μπορούν να αγνοήσουν απλώς τα κράτη και τις αγορές. Γι’αυτό και χρειάζεται μια σύζευξή τους με τις πολιτικές λογικές της ηγεμονίας. Όχι για να κατακτηθεί το κράτος και να επιταχθεί ένα άλλο ενιαίο κοινωνικό πρότυπο αλλά για να αντιμετωπιστεί το ζήτημα της αναδιάταξης των σχέσεων εξουσίας και των τρόπων σύνθεσης των διαφορών και οργάνωσης των δεσμών μεταξύ των αυτοδιευθυνόμενων κοινών. Για να σκεφτούμε και να συστήσουμε μια άλλη ηγεμονία, της πλουραλιστικής, αποκεντρωμένης και εξισωτικής αυτονομίας.

Συζήτηση: Εισαγωγή στο μεταναρχισμό

μεταναρχισμος11

Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 ο Χακίμ Μπέη χρησιμοποιεί για πρώτη φορά τον όρο «μεταναρχισμός», σε ένα κείμενο που καλεί τον κόσμο της αναρχίας να εγκαταλείψει την εμμονή στην πολιτική καθαρότητα προκειμένου να αγκαλιάσει καθημερινές πρακτικές οι οποίες, ακόμα κι αν δεν αυτοπροσδιορίζονται ως τέτοιες, ωστόσο εμπνέονται από τις αξίες και τις επιθυμίες του αναρχισμού. Λιγότερο από δέκα χρόνια αργότερα, διάφοροι, κυρίως ακαδημαϊκοί, φιλόσοφοι χρησιμοποιούν τον όρο «μεταδομιστικός αναρχισμός» και «μεταναρχισμός», όχι τόσο για να συγκροτήσουν μιαν ενιαία θεωρία όσο για να αποκτήσουν πρόσβαση σε ένα σύνολο εργαλείων για την κατανόηση της πολιτικής πραγματικότητας.

Ο μεταναρχισμός, βεβαιώνουν, δεν έχει κανονιστικό αλλά περιγραφικό χαρακτήρα: δεν αξιώνει να ρυθμίσει τους στόχους ή τις μεθόδους των ριζοσπαστικών πολιτικών, αλλά να προσφέρει νέες κατηγορίες ανάλυσης και σκέψης, με άλλα λόγια να συγκροτήσει μια νέα γλώσσα. Στον αντίποδα των μεγάλων αφηγήσεων, ο μεταναρχισμός δεν αποτελεί πρόταγμα, αλλά αντλεί από τις μικροπρακτικές των κινημάτων για να προσφέρει νέες ή ανανεωμένες κατηγορίες σκέψης.

Μολονότι κάτω από το όνομα «μεταναρχισμός» συγκεντρώνεται μια ανομοιογενής ποικιλία φωνών που προέρχονται μεταξύ άλλων από τα πεδία της φιλοσοφίας, της γλωσσολογίας και της ψυχανάλυσης, μοιάζουν ωστόσο όλες να τέμνονται στο εξής σημείο: οι αναρχικοί του 19ου αιώνα έχουν συχνά καταφύγει στην έννοια της φύσης προκειμένου να αντλήσουν επιχειρήματα και να θεμελιώσουν τις θέσεις τους. Όροι που καταλαμβάνουν κεντρική θέση στις αναρχικές θεωρίες, όπως το υποκείμενο, η αλήθεια, η εξουσία, έχουν συχνά παραχθεί μέσω μιας ουσιοκρατικής προσέγγισης, δηλαδή μιας οπτικής που επικαλείται την ύπαρξη κάποιου «αποθέματος αντίστασης», εγγενούς στην ανθρώπινη φύση. Εάν ο μεταναρχισμός αμφισβητεί τόσο την ύπαρξη μιας κοινής ανθρώπινης ουσίας, όσο και την αυθεντικότητα εννοιών όπως η ελευθερία, η αλήθεια και η δικαιοσύνη, τότε πού θεμελιώνεται η ανάγκη για αντίσταση και πώς αποκρούεται ο σχετικισμός; Επιπλέον, εάν πάψουμε να αναζητούμε έναν τόπο εξωτερικό της εξουσίας, τότε σε τι μπορούμε να ελπίζουμε;

Παρά την κριτική που ασκείται από την πλευρά του παραδοσιακού αναρχισμού, οι στοχαστές του μεταναρχισμού επιμένουν πως το πρόθεμα «μετά» δεν αξιώνει το ξεπέρασμα του αναρχισμού, αλλά τη διερεύνηση των αντιφάσεων, των ασυνεχειών και των ρηγμάτων στο εσωτερικό της αναρχικής θεωρίας. Σκοπός του δεν μπορεί ούτε πρέπει να είναι η θεραπεία των αντιφάσεων, αλλά η ανάδειξή τους προς όφελος της ίδιας της ριζοσπαστικής θεωρίας και πράξης. Θα επιχειρήσουμε να περιγράψουμε τα βασικότερα μόνο σημεία της συζήτησης που έχει ανοίξει μεταξύ παραδοσιακού αναρχισμού και μεταναρχισμού, ειδικά όσον αφορά στις έννοιες της ανθρώπινης φύσης, της ουσίας και της εξουσίας. Ορίζοντά μας θα αποτελεί το ερώτημα εάν και με ποιο τρόπο –δηλαδή με ποιο όφελος ή/και τίμημα– είναι δυνατή η συγκρότηση μιας ηθικής που δεν θεμελιώνεται σε κάποιου είδους οντολογία.

Προτεινόμενη βιβλιογραφία:

Todd May, Andrew M. Koch, Saul Newman, Εισαγωγή στον μετα-αναρχισμό, εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες, Αθήνα 2012.

Η συζήτηση/εκδήλωση θα γίνει στο χώρο της βιβλιοθήκης La Otra Biblioteca, στο Μικρόπολις (Βασ. Ηρακλείου 18 και Βενιζέλου γωνία), την Κυριακή 8 Φλεβάρη στις 19.00

Νέο Ωράριο Λειτουργίας

biblioΑπό 19 Γενάρη η η δανειστική βιβλιοθήκη και το βιβλιοπωλείο της La Otra Biblioteca λειτουργούν με νέο ωράριο.
Ανοίγουμε πλεον κάθε μέρα από τις 10 το πρωί και κλείνουμε στις 21.00. Κυριακές κλειστά.

 

Παράλληλα, στις ίδιες ώρες λειτουργεί και το φωτοτυπάδικο microcopies.

 

Συζήτηση: Μηδενισμός και Επανάσταση: Nietzsche & Camus

afisa nitse kami-page-001

Η δεσπόζουσα και προβληματική μορφή του μηδενισμού, αλλά και η δυναμική της επανάστασης κατέχουν ιδιαίτερη θέση στη σκέψη δύο μεγάλων διανοητών, του Friedrich Nietzsche και του Albert Camus, οι οποίοι αν και έζησαν και έδρασαν σε διαφορετικό αιώνα ωστόσο, διέπονται από την ίδια δυσκολία ένταξης σε κάποιο φιλοσοφικό ρεύμα. Βέβαια, το κύριο στοιχείο που συνδέει τους δύο φιλοσόφους είναι πολύ πιο βαθύ και αφορά την κοινή κατάφαση στο στοιχείο της ύπαρξης, αφού αναμφισβήτητα και οι δύο ανήκον στους  υπερασπιστές της ζωής, αποστρεφόμενοι οτιδήποτε αντιβαίνει στην ανθρώπινη φύση. Στα δύο κορυφαία έργα τους, το Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα (Nietzsche) και το Ο επαναστατημένος άνθρωπος (Camus) αναδύεται τόσο η κριτική ματιά των δύο φιλοσόφων απέναντι στον μηδενισμό, αλλά σ’ ένα δεύτερο επίπεδο η πρότασή τους για την υπέρβαση του μηδενισμού, η οποία θα εκφραστεί μέσα από τη μορφή του υπερανθρώπου και του επαναστατημένου αντίστοιχα.

  Ο Nietzsche, έχοντας άλλοτε χαρακτηριστεί ως ο προφήτης του μηδενισμού ή άλλοτε ως ένας από τους εκπροσώπους του μηδενισμού στην ιστορία της φιλοσοφίας, είναι αυτός που περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο φιλόσοφο θα προτείνει τη ρήξη με τον μηδενισμό προκαλώντας τον άνθρωπο να προσχωρήσει σε μία ριζική οντολογική μεταβολή. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα του ανθρώπου, στοίχημα που καλείται να πάρει προκειμένου να γίνει πράξη η «συνάντησή» του με τον υπεράνθρωπο.

  Από την άλλη μεριά ο Camus στο βιβλίο του θα κάνει μια αποτίμηση των επαναστάσεων και εξεγέρσεων, όπως αυτές εκδηλώθηκαν στην τέχνη, στην φιλοσοφική σκέψη, στην  κοινωνική και πολιτική ζωή, επιθυμώντας να μελετήσει την επανάσταση και να ανακαλύψει τις αρχές και τη λογική που διέπουν τον επαναστατημένο άνθρωπο, καθώς και τα αίτια που οδηγούν το άτομο ή και ολόκληρες ομάδες να εξεγερθούν. Από την  ιστορία των επαναστάσεων δεν απουσιάζουν φυσικά και οι εξεγέρσεις, οι οποίες συνθηκολογώντας με τον μηδενισμό απομακρύνονται από την οντολογία της επανάστασης, η οποία, όπως συνεχώς τείνει να τονίζει ο Camus είναι βαθιά θετική, αφού φανερώνει αυτό το κρυμμένο στοιχείο, που πρέπει  πάντα να προστατεύεται στον άνθρωπο[1].

 Απώτερος στόχος της παράλληλης εξέτασης είναι να καταδειχθεί μια βαθύτερη συγγένεια, που προδίδεται μεταξύ του υπερανθρώπου του Nietzsche και του επαναστατημένου του Camus, με την έννοια ότι τόσο ο υπεράνθρωπος όσο και ο επαναστατημένος προτείνουν μία διέξοδο από την μηδενιστική και άκρως ανασταλτική για τον άνθρωπο συνθήκη. Είναι απαραίτητο να επισημανθεί πως η νιτσεϊκή έννοια του υπερανθρώπου, αλλά και ο επαναστατημένος άνθρωπος σύμφωνα με τον Camus. λειτουργώντας ως αντίδοτο στον μηδενισμό θα θέσουν τα θεμέλια ουσιαστικά για μια οντολογική επανάσταση.

 [1] Βλ. Camus. A., Ο Επαναστατημένος Άνθρωπος, σσ. 34 – 35.

 Η συζήτηση θα γίνει στο χώρο της βιβλιοθήκης του Μικρόπολις (Βενιζέλου με Βασ. Ηρακλείου 18), την Κυριακή 19 Οκτώβρη στις 19.30

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  • AL. CAMUS, Ο επαναστατημένος άνθρωπος, μετάφραση της Τ. Τσακίρη, πρόλογος-θεώρηση του Δ. Θεοδωρακάτου, Αθήνα, Μπουκουμάνη, Έκδοση Γ’.
  • G. DELEUZE, Ο Νίτσε και η φιλοσοφία, μετάφραση του Γ. Σπανού, επιμέλεια των Φ. Σιατιτσα και Α. Στυλιανού, Αθήνα, Πλέθρον, 2002.
  • Κ. ΚΟΥΝΤΟΥΡΑ, «Η έννοια του υπερανθρώπου», Περιοδική έκδοση φιλοσοφίας και κριτικής Αντι-λογος, Αφιέρωμα: ΝΙΤΣΕ, τεύχος 2 – Άνοιξη 2014, Ευρασία.
  • ΦΡ. ΝΙΤΣΕ, Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα, εισαγωγές-μετάφραση του Α. Δικταίου, Αθήνα – Γιάννινα, Δωδώνη, 1983.
  • ΦΡ. ΝΙΤΣΕ, Η γέννηση της τραγωδίας ή ελληνισμός και απαισιοδοξία, μετάφραση του Χ. Μαρσέλλου, εισαγωγή του Γ. Φαράκλα, επίμετρο Μ. Τσέτσος και Πιέρ Οσμό, Αθήνα, Βιβλιοπωλείον της «Εστίας» Ι.Δ.ΚΟΛΛΑΡΟΥ & ΣΙΑΣ Α.Ε., 2009.
  • ΦΡ. ΝΙΤΣΕ, Γενεαλογία της ηθικής, μετάφραση του Ζ. Σαρίκα, Θεσσαλονίκη, Βάνιας, 2008.
  • ΦΡ. ΝΙΤΣΕ, Η Θέληση για δύναμη, μετάφραση του Ζ. Σαρίκα, Θεσσαλονίκη, Βάνιας, 2008.
  • ΙΒ. ΤΟΥΡΓΚΕΝΙΕΦ, Πατέρες και παιδιά, μετάφραση του Α. Σαραντόπουλου, κριτική ανάλυση του μυθιστορήματος από τον Δ.Ι. Πισάρεφ, Σύντομη βιογραφία από τον E. Scherrer, Αθήνα, Σ.Ι. Ζαχαρόπουλος, 2007.