Συζήτηση: Κατοπτρισμοί της Ανατολής, με τον Φώτη Τερζάκη

ANATOLhO Hegel θεωρεί τη μέση Ανατολή, τη χώρα των μεγάλων, των ακραίων αντιθέσεων (φως/σκοτάδι, έρημος/όαση, ζέστη/κρύο κ.ο.κ.) που εκφράζονται στην πολιτισμική δημιουργία τους. Για τον Hegel η Ανατολή εκπροσωπεί την πρωταρχή όλων των θρησκευτικών και πολιτικών αρχών, που όμως τις στέλνει τελικά στην Ευρώπη. Η Ανατολή αντιπροσωπεύει την παιδική και εφηβική ηλικία του Πνεύματος, ενώ η ωριμότητά του βρίσκεται στη Δυτική Ευρώπη.

Από τον Λώρενς της Αραβίας μέχρι την Αραβική άνοιξη, από τη τζιχάντ μέχρι το μαχητικό Κουρδιστάν, η «Ανατολή» παραμένει ανεξιχνίαστη για τον δυτικό άνθρωπο, κι όμως, τόσο κοντά…

Ισλάμ, Χριστιανισμός, Ιουδαϊσμός, αιρέσεις και δερβίσικα τάγματα, οριενταλισμός κι αναζήτηση ρίζας, περιηγητές, ταξιδιώτες της «Ανατολής» και αρχαιοκάπηλοι: η Ανατολή είναι πάντα η περιοχή των ακραίων αντιθέσεων;

Και τι ξέρουμε τελικά γι’ αυτήν και τους πολιτισμούς της;

Το θέμα είναι τεράστιο κι ανεξάντλητο. Μπορούμε να κουβεντιάσουμε με τον Φώτη Τερζάκη τους «κατοπτρισμούς» πους μας φαίνονται οι πιο οικείοι…

ΣΑΒΒΑΤΟ 13-6-15, στις 8,30 το βραδάκι.
ΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ με τον Φώτη Τερζάκη.

Στο χώρο της βιβλιοθήκης LaOtra Biblioteca / ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΣ

Εκδήλωση-Συζήτηση: Η εποχή της αντιψυχιατρικής

η εποχή της αντιψυχιατρικής

Εκδήλωση “Η Εποχή της Αντιψυχιατρικής” .
Συνομιλούν: Φώτης Τερζάκης, La Otra Biblioteca, Παρατηρητήριο για τα δικαιώματα στον χώρο της ψυχικής υγείας

Τα θεραπευτικά μοντέλα που μια κοινωνία χρησιμοποιεί είναι πιστός της καθρέφτης. Η κρίση του ιατρικού θεραπευτικού μοντέλου στον εικοστό αιώνα -που ξεκίνησε ίσως με την ψυχανάλυση και οδηγήθηκε από το αντιψυχιατρικό κίνημα στις απώτατες συνέπειές της- πρέπει να διαβάζεται ως ομόλογη με τις ανανεούμενες κρίσεις του καπιταλισμού και τη συνεχή αναγέννηση των μεγάλων επαναστατικών κινημάτων σε όλη τη διάρκεια του αιώνα. Αυτό που μας έκανε να δούμε δεν είναι μια νέα εκδοχή της παλαιάς αντιμαχίας σώμα-ψυχή, αλλά η αναπαραγωγή της αντιμαχίας τεχνική-πολιτική μέσα στις ίδιες τις θεραπευτικές αντιλήψεις και στρατηγικές μας. Και όπως η κόπωση των κινημάτων αυτών στις ημέρες μας αφήνει τις λειτουργίες του αγοραίου καπιταλισμού να μαίνονται στις πιο καταστροφικές τους όψεις, η υποχώρηση τόσο των αντιψυχιατρικών κινημάτων όσο και των αναστοχαστικών, διυποκειμενικών και ψυχοδυναμικών προσεγγίσεων στο λεγόμενο θεραπευτικό πεδίο εκθέτει τη θεσμοποιημένη ιατρική στις πιο αποτρόπαιες όψεις της: ως όργανο βιοκυβερνητικού προγραμματισμού και πειθάρχησης συνειδήσεων και σωμάτων, και ως δύναμη προϊούσας απανθρωποποίησης στην υπηρεσία συντήρησης ενός προ πολλού αυτονομημένου εμπορευματικού μηχανισμού.

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου του Φώτη Τερζάκη, Η εποχή της αντιψυχιατρικής. Εκδ. Επέκεινα)

Την Πέμπτη 11/06 στις 19.00.
Στα πλαίσια του 3μερου φεστιβάλ Μικρόπολις.

3ήμερο Φεστιβάλ Μικρόπολις

http://micropolis-socialspace.blogspot.gr/2015/06/3_6.html

 

Ελευθεριακό Φεστιβάλ Βιβλίου 2015

Από τις 16 έως τις 18 Ιούνη 2015 θα πραγματοποιηθεί στην πλατεία της Ροτόντας το 5ο Ελευθεριακό Φεστιβάλ Βιβλίου. Είναι η συνέ­χεια του 4ου βαλκανικού αναρχικού φεστιβάλ βιβλίου, που πραγματο­ποιήθηκε στον ίδιο χώρο τον Μάιο του 2009 και του 1ου, του 2ου και του 3ου ελευθεριακού φεστιβάλ βιβλίου Θεσσαλονίκης που πραγματοποιήθηκαν τον Ιούνιο του 2010, του 2013 και του 2014.
Το κεντρικό θέμα του βαλκανικού φεστιβάλ ήταν «από τα βαλκάνια της εκμετάλλευσης και του εθνικισμού στα βαλκάνια της αλληλεγγύ­ης και των αγώνων», ενώ το κεντρικό θέμα του 1ου ελευθεριακού φεστιβάλ βιβλίου ήταν «ΚΡΙΣΗ: αφορμή για λεηλασία και μέθοδος δια­κυβέρνησης ή αφετηρία ολικής ρήξης και κοινωνικής αυτοθέσμισης;».
Στα ελευθεριακά φεστιβάλ βιβλίου στη Ροτόντα έχουν μιλήσει ση­μαντικοί διεθνείς συγγραφείς, όπως ο George Caffentzis, ο Martin Lux, ο Massimo de Angelis και ο David Graeber, έχουν παρουσιαστεί διε­θνείς ελευθεριακές εκδόσεις, έχουν αναπτυχθεί θέματα όπως η φύση της καπιταλιστικής «κρίσης», η εργατική αυτοδιαχείριση, οι αγώνες των μεταναστών/τριών, ο αντιφασισμός, ο αγώνας των ζαπατίστας, η αντιψυχιατρική, η βαλκανική αλληλεγγύη (με ομιλίες συντρόφων από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας και τη Βουλγαρία) κ.ά.
Φέτος παρουσιάζουμε 7 νέες εκδόσεις που αφορούν θέματα ζωτικά για τη σύγχρονη ελευθεριακή πράξη και κριτική και φιλοξενούμε τη Silvia Federici και συντρόφους/ισσες από τη Βουλγαρία.
Δημιουργούμε έναν χώρο προσωρινά ελεύθερο από το κράτος και την αγορά, ένα χώρο συνάντησης, συζήτησης και κριτικής, από τον οποίο δεν θα μπορούσε να απουσιάζει η λογοτεχνία και η μουσική. Η έκθεση βιβλίων ξεκινά στις 6.00 μμ. Και οι τρεις ημέρες θα κλεί­σουν με μουσικά σχήματα στο πνεύμα της επανοικειοποίησης των δη­μόσιων χώρων ως τόπων συνάντησης, αντίστασης και δημιουργίας. Αυτονόητο είναι ότι προσκαλούνται να συμμετάσχουν εκθέτοντας το έντυπο υλικό τους άτομα και συλλογικότητες που κρίνουν ως σημα­ντική τη σταθερή διοργάνωση ενός ελευθεριακού φεστιβάλ βιβλίου.

 

Πρόγραμμα (αφίσα):
Bookfair2015_A3aΚατεβάστε το αναλυτικό πρόγραμμα σε pdf

Στη μνήμη της Σύλβιας Παπαδοπούλου:
Sylvia

Η La Otra Biblioteca θα βρίσκεται στο φεστιβάλ με πάγκο.

Ενημέρωση καταλόγου δανειστικής

Bookshelf
Ενημερώθηκε ο κατάλογος βιβλίων της δανειστικής. Πλέον εμφανίζονται με κίτρινη ή κόκκινη υπογράμμιση οι τίτλοι οι οποίοι είναι δανεισμένοι. Μπείτε στην καρτέλα “Κατάλογος βιβλίων

Αλλαγή ημέρας συνέλευσης

Σας ενημερώνουμε ότι αλλάζει η ημέρα της συνέλευσής μας. Πλέον θα γίνεται κάθε δεύτερη Πέμπτη στις 21.30.
Επόμενη συνέλευση Πέμπτη 7/5, στο χώρο της βιβλιοθήκης

Συζήτηση – ανάγνωση

Αυτή την Κυριακή, 26/4, στις 17.00 θα συζητήσουμε πάνω στο βιβλίο “Πέρα από τη Δημοκρατία: Αναρχία του ιταλού θεωρητικού Amedeo Bertolo, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε την συζήτηση πάνω στο βιβλίο του John Holloway “Ας αλλάξουμε τον κόσμο χωρίς να καταλάβουμε την εξουσία“.

 

Τα κείμενα τα κατεβάζετε πατώντας τον τίτλο.

Η συζήτηση θα γίνει στο χώρο της βιβλιοθήκης La Otra Biblioteca, στο Μικρόπολις (Βασ. Ηρακλείου 18 – Βενιζέλου)

Παρουσίαση της ελευθεριακής εκδοτικής πλατφόρμας Buraco (Barcelona)

3ABRILΠαρουσίαση της ελευθεριακής εκδοτικής πλατφόρμας Buraco (Βαρκελώνη) και του βιβλίου του Χαβιέρ Ολιντέν ” Φυσικές Καταστροφές” (Catastrofes Naturales).

Το Μπουράκο είναι ένα «εργαλείο» που δημιουργήθηκε με σκοπό τη διευκόλυνση της αυτοέκδοσης βιβλίων. Μια απόδραση από τους ρυθμούς και τις λογικές της εκδοτικής αγοράς, που προωθεί σχέσης συνάφειας και σύνδεσης ανάμεσα σε όσους/όσες ψάχνουν τρόπο να αυτοεκδόσουν.

«Φυσικές Καταστροφές». Ένα ηφαιστειολογικό ποιητικό κείμενο του Χαβιέρ Ολίντεν. Μιλάει για μεταναστευτικά ταξίδια, για την ανοιχτή γνώση και την οικειοποίηση της δημιουργικής εμπειρίας.

Buraco is a “tool” created for the easening of self-edition. An escape from the rythms and logics of the editorial market, promoting complicities and links between those who seek their way in self edition.

“Catastrofes Naturales” is a vulcanologic poetic text written by Javier Oliden. It talks about the migrant travelling, about open knowledge and the intimacy of creative experience.

http://www.buracoeditorial.net/

Η παρουσίαση θα γίνει στη βιβλιοθήκη La LaOtra Biblioteca του Κοινωνικού Χώρου για την Ελευθερία Μικρόπολις, την Παρασκευή 3 Απρίλη, στις 19.30.

The presentation will take place at the library La Otra Biblioteca of Micropolis social space for freedom,
Friday 3rd April, at 19.30.

Κύκλος ανάγνωσης και συζήτησης στη La Otra Biblioteca

39660-kaiser-chiefs-thumb-largeΜορφές πολιτικής οργάνωσης. Αν όχι κράτος, τι?

Στην πρώτη συνάντηση θα συζητήσουμε τα κείμενα : “Διάλογος για τις
κοινωνικές εξεγέρσεις” μια συζήτηση μεταξύ των Michael Hardt και John
Holloway και τα κεφάλαια 2 και 3 από το βιβλίο του John Holloway ” Ας
αλλάξουμε τον κόσμο χωρίς να καταλάβουμε την εξουσία”.

Η συνάντηση θα γίνει την Κυριακή 29 Μαρτίου στις 17.00 στο χώρο της
βιβλιοθήκης.

Τα κείμενα υπάρχουν εδώ: Κεφάλαια 2 & 3 από ” Ας αλλάξουμε τον κόσμο χωρίς να καταλάβουμε την εξουσία

Διάλογος για τις κοινωνικές εξεγέρσεις

‘Οποια/ος έρθει θα ήταν καλό να έχει διαβάσει τα κείμενα ώστε να υπάρχει
ανταλλαγή απόψεων και γόνιμη συζήτηση πάνω σε αυτά.

Συζήτηση: Κοινά και ηγεμονία

κοινα

Τα «κοινά», οι συλλογικοί φυσικοί και πολιτισμικοί πόροι που διαχειριζόμαστε από κοινού με συμμετοχικές πρακτικές, αναδεικνύονται σήμερα στην κριτική θεωρία και πράξη ως ένας από τους βασικούς κόμβους της αυτόνομης πληθυντικής ανοικοδόμησης. Η ενδυνάμωσή τους δεν πλουτίζει μόνο την εμπειρία της κοινωνικής αυτοκυβέρνησης μέσα από αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και κοινότητες σε πολιτισμικούς χώρους, στην υγεία, στην εκπαίδευση, στο διαδίκτυο, στην κατανάλωση και στην παραγωγή. Κτίζει εδώ και τώρα τα μικροθεμέλια της καθημερινής επιβίωσης και συμβίωσης με τους όρους των άλλων κόσμων στους οποίους προσβλέπουμε, εξασφαλίζει τις υλικές και θεσμικές προϋποθέσεις της μετάβασης προς αυτούς και διαπλάθει την άλλη εξισωτική ηθική της κοινής αυτοδιεύθυνσης χωρίς την οποία οι κόσμοι αυτοί δεν θα μπορέσουν να εξαπλωθούν και να αναπαραχθούν.

Τέτοιες δυναμικές κοινωνικού αυτομετασχηματισμού θα επεκταθούν αβίαστα και θα πολλαπλασιαστούν σε όλο και περισσότερα πεδία του κοινωνικού μέσα από το ελκυστικό τους παράδειγμα και την εκούσια σύμπραξη. Η διά της βίας κατίσχυση σχέσεων ίσης ελευθερίας είναι αντίφαση εν τοις όροις. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι οι εναλλακτικές επιτελέσεις μπορούν να αγνοήσουν απλώς τα κράτη και τις αγορές. Γι’αυτό και χρειάζεται μια σύζευξή τους με τις πολιτικές λογικές της ηγεμονίας. Όχι για να κατακτηθεί το κράτος και να επιταχθεί ένα άλλο ενιαίο κοινωνικό πρότυπο αλλά για να αντιμετωπιστεί το ζήτημα της αναδιάταξης των σχέσεων εξουσίας και των τρόπων σύνθεσης των διαφορών και οργάνωσης των δεσμών μεταξύ των αυτοδιευθυνόμενων κοινών. Για να σκεφτούμε και να συστήσουμε μια άλλη ηγεμονία, της πλουραλιστικής, αποκεντρωμένης και εξισωτικής αυτονομίας.

Συζήτηση: Εισαγωγή στο μεταναρχισμό

μεταναρχισμος11

Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 ο Χακίμ Μπέη χρησιμοποιεί για πρώτη φορά τον όρο «μεταναρχισμός», σε ένα κείμενο που καλεί τον κόσμο της αναρχίας να εγκαταλείψει την εμμονή στην πολιτική καθαρότητα προκειμένου να αγκαλιάσει καθημερινές πρακτικές οι οποίες, ακόμα κι αν δεν αυτοπροσδιορίζονται ως τέτοιες, ωστόσο εμπνέονται από τις αξίες και τις επιθυμίες του αναρχισμού. Λιγότερο από δέκα χρόνια αργότερα, διάφοροι, κυρίως ακαδημαϊκοί, φιλόσοφοι χρησιμοποιούν τον όρο «μεταδομιστικός αναρχισμός» και «μεταναρχισμός», όχι τόσο για να συγκροτήσουν μιαν ενιαία θεωρία όσο για να αποκτήσουν πρόσβαση σε ένα σύνολο εργαλείων για την κατανόηση της πολιτικής πραγματικότητας.

Ο μεταναρχισμός, βεβαιώνουν, δεν έχει κανονιστικό αλλά περιγραφικό χαρακτήρα: δεν αξιώνει να ρυθμίσει τους στόχους ή τις μεθόδους των ριζοσπαστικών πολιτικών, αλλά να προσφέρει νέες κατηγορίες ανάλυσης και σκέψης, με άλλα λόγια να συγκροτήσει μια νέα γλώσσα. Στον αντίποδα των μεγάλων αφηγήσεων, ο μεταναρχισμός δεν αποτελεί πρόταγμα, αλλά αντλεί από τις μικροπρακτικές των κινημάτων για να προσφέρει νέες ή ανανεωμένες κατηγορίες σκέψης.

Μολονότι κάτω από το όνομα «μεταναρχισμός» συγκεντρώνεται μια ανομοιογενής ποικιλία φωνών που προέρχονται μεταξύ άλλων από τα πεδία της φιλοσοφίας, της γλωσσολογίας και της ψυχανάλυσης, μοιάζουν ωστόσο όλες να τέμνονται στο εξής σημείο: οι αναρχικοί του 19ου αιώνα έχουν συχνά καταφύγει στην έννοια της φύσης προκειμένου να αντλήσουν επιχειρήματα και να θεμελιώσουν τις θέσεις τους. Όροι που καταλαμβάνουν κεντρική θέση στις αναρχικές θεωρίες, όπως το υποκείμενο, η αλήθεια, η εξουσία, έχουν συχνά παραχθεί μέσω μιας ουσιοκρατικής προσέγγισης, δηλαδή μιας οπτικής που επικαλείται την ύπαρξη κάποιου «αποθέματος αντίστασης», εγγενούς στην ανθρώπινη φύση. Εάν ο μεταναρχισμός αμφισβητεί τόσο την ύπαρξη μιας κοινής ανθρώπινης ουσίας, όσο και την αυθεντικότητα εννοιών όπως η ελευθερία, η αλήθεια και η δικαιοσύνη, τότε πού θεμελιώνεται η ανάγκη για αντίσταση και πώς αποκρούεται ο σχετικισμός; Επιπλέον, εάν πάψουμε να αναζητούμε έναν τόπο εξωτερικό της εξουσίας, τότε σε τι μπορούμε να ελπίζουμε;

Παρά την κριτική που ασκείται από την πλευρά του παραδοσιακού αναρχισμού, οι στοχαστές του μεταναρχισμού επιμένουν πως το πρόθεμα «μετά» δεν αξιώνει το ξεπέρασμα του αναρχισμού, αλλά τη διερεύνηση των αντιφάσεων, των ασυνεχειών και των ρηγμάτων στο εσωτερικό της αναρχικής θεωρίας. Σκοπός του δεν μπορεί ούτε πρέπει να είναι η θεραπεία των αντιφάσεων, αλλά η ανάδειξή τους προς όφελος της ίδιας της ριζοσπαστικής θεωρίας και πράξης. Θα επιχειρήσουμε να περιγράψουμε τα βασικότερα μόνο σημεία της συζήτησης που έχει ανοίξει μεταξύ παραδοσιακού αναρχισμού και μεταναρχισμού, ειδικά όσον αφορά στις έννοιες της ανθρώπινης φύσης, της ουσίας και της εξουσίας. Ορίζοντά μας θα αποτελεί το ερώτημα εάν και με ποιο τρόπο –δηλαδή με ποιο όφελος ή/και τίμημα– είναι δυνατή η συγκρότηση μιας ηθικής που δεν θεμελιώνεται σε κάποιου είδους οντολογία.

Προτεινόμενη βιβλιογραφία:

Todd May, Andrew M. Koch, Saul Newman, Εισαγωγή στον μετα-αναρχισμό, εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες, Αθήνα 2012.

Η συζήτηση/εκδήλωση θα γίνει στο χώρο της βιβλιοθήκης La Otra Biblioteca, στο Μικρόπολις (Βασ. Ηρακλείου 18 και Βενιζέλου γωνία), την Κυριακή 8 Φλεβάρη στις 19.00